Η πλούσια χήρα…

Δυο φίλοι ο Μήτσος και ο Κώστας πηγαίνουν στο βουνό για κυνήγι, πέφτουν όμως σε μια φοβερή χιονοθύελλα. Για καλή τους τύχη, βρίσκουν μια οικία, χτυπάνε την πόρτα και του ανοίγει μια χήρα με εκρηκτικές καμπύλες. Τους εξηγεί ότι δεν μπορεί να τους φιλοξενήσει στο σπίτι, για να αποφύγει τα κουτσομπολιά, θα μπορούσαν όμως να μείνουν στον στάβλο που ήταν πεντακάθαρος.
-Πράγματι έτσι και έγινε, μετά από ένα χρόνο περίπου, ο Μήτσος τηλεφωνεί στον Κώστα και του λέει.
-Ρε συ, θυμάσαι που μείναμε στης χήρας στο βουνό; Μήπως την πήδηξες;
-Ναι, δεν μπορούσα να συγκρατηθώ, πήγα και την πήδηξα!
-Μήπως της έδωσες και το όνομά μου;
-Ναι, συγνώμη πειράζει;
-Καθόλου, αλλά πέθανε και μου άφησε μια τεράστια περιουσία!

Advertisements

«Το τέλος είναι κοντά»

Ένας παπάς κι ένας καλόγερος στέκονται στην άκρη του δρόμου κρατώντας ένα πανώ που γράφει. «Το τέλος είναι κοντά. Αλλάξτε δρόμο πριν να είναι πολύ αργά!»
Περνάει το πρώτο αυτοκίνητο κι ο οδηγός του βγάζει το κεφάλι έξω από το παράθυρο και φωνάζει.
-Τραβάτε σπίτια σας μουρλοπαπάδες, και πατάει γκάζι. Δεν περνάνε 5 δευτερόλεπτα και ακούγεται φρενάρισμα και στο τέλος ένα τρομερό τρακάρισμα, οπότε γυρίζει ο παπάς στον καλόγερο και λέει.
-Ρε συ, μήπως θα έπρεπε να γράψουμε καλύτερα. «Προσοχή, πεσμένη γέφυρα;».

Ο τσιγκούνης…

Πηγαίνει ένας τσιγκούνης να βάλει βενζίνη και λέει στον βενζινά.
-Να μου βάλεις πέντε σταγόνες βενζίνη και τρεις σταγόνες λάδι σε παρακαλώ.
Και ο βενζινάς.
-Να σου βήξω και λίγο μέσα στα λάστιχα;

Ο μικρός…

Πατέρας και γιος κάθονται στο σαλόνι και βλέπουν Μουντιάλ ποδοσφαίρου, σε κάποια στιγμή ο μικρός ρωτάει τον πατέρα του.
-Δεν μου λες μπαμπά, την είχες γνωρίσει καλά την μαμά πριν παντρευτείτε;
Ο μπαμπάς (αναστενάζοντας)…
-Έτσι νόμιζα, παιδάκι μου…

Είστε πολύ αγενής

Στο λεωφορείο μπαίνει μια δημοσιογράφος, απευθύνετε σε κάποιον κύριο.
-Να σας ρωτήσω κάτι, είμαι από την ΕΡΤ, όταν μπαίνει στο λεωφορείο μια κυρία κάποιας ηλικίας σηκώνεστε να καθήσει;
-Όχι.
-Είστε αγενής δεν νομίζετε;
-Όχι, οδηγός είμαι!

Ο τσαμπουκάς υπάλληλος

Γυρίζοντας απ’ την δουλειά του, ο σύζυγος λέει στη γυναίκα του.
-Άνοιξα απότομα την πόρτα και μπήκα στο γραφείο του διευθυντή σαν σίφουνας. Χτύπησα τη γροθιά μου πάνω στο γραφείο του και απαίτησα, ναι, απαίτησα αυταρχικά αύξηση μισθού!
-Ναι; Απορεί η γυναίκα του, και εκείνος τι σου είπε;
-Ποιος, ο διευθυντής; Λείπει ταξίδι, έκανα πρόβα τζενεράλε γι’ αυτά που θα του πω όταν γυρίσει.

Ο «φιλάνθρωπος»

Δυο φίλοι συζητούν.
-Ο φίλος μου ο Χρόνης που πέθανε προχθές, άφησε ότι είχε και δεν είχε στο ορφανοτροφείο.
-Μπράβο, αυτό θα πει φιλανθρωπία! Και άφησε πολλά;
-Οκτώ παιδιά.
-Τι κουβαρντάς!