Έπιασε αφεντικό!

Ο αλλοδαπός εργάτης τηλεφωνεί στο αφεντικό του.
-Αφεντικό εγώ άρρωστος δεν μπορεί έρθω δουλειά.
Το αφεντικό του απαντάει, «εγώ όταν είμαι άρρωστος, κάνω έρωτα με την γυναίκα μου, και αμέσως γίνομε περδίκι, κάνε δοκιμή».
Μετά από κάνα δίωρο τηλεφωνεί ξανά ο αλλοδαπός, «αφεντικό είχες δίκιο, το δοκίμασα, γυναίκα σου πολύ ωραία!»

Η βρωμιά δεν καθαρίζεται με την μπόχα!

Αθώα περιστερά και ο Γιάννος Παπαντωνίου, τι το φυσικότερο; Κόρακας κοράκου δεν βγάζει το μάτι. Αύριο θα βρεθούν και οι ίδιοι στην θέση του, θα τους αθωώσουν οι συνάδελφοι, για τις μίζες που θα έχουν πάρει. Και ο κυρίαρχος λαός; Το άλλο με τον Τοτό το ξέρεις; Αυτή πλέον δεν είναι χώρα, ένας απέραντος οχετός! Ο κοινωνικός ιστός κάθε μέρα μολύνεται όλο και περισσότερο, δεν περιμένω σωτηρία από πουθενά.

Υ.Γ Φίλοι μου σας ευχαριστώ θερμά όσους με τιμάται με τις επισκέψεις σας, εσείς μου δίνεται δύναμη να γράφω αυτό το μπλόγκ. Μπορεί να κάνω λάθη, αλλά γράφω με απόλυτη εντιμότητα, γιατί δεν έχω ανάγκη κανέναν, ούτε χορηγό ούτε διαφημίσεις, η ηθική ικανοποίηση που μου δίνουν οι επισκέψεις σας, είναι για μένα θησαυρός, καλή συνέχεια, τα λέμε πάλι τέλη Αυγούστου.

Η αμαρτία του ψεύδους…

Μετά το πέρας της λειτουργίας ο παπάς ανακοινώνει στο ποίμνιο του.
-Την προσεχή Κυριακή θα σας μιλήσω για το αμάρτημα του ψεύδους, αλλά για να το καταλάβετε καλύτερα, θέλω να διαβάσετε το κατά Μάρκον κεφ. 17.
Την άλλη Κυριακή μετά την λειτουργία τους ρωτάει ο παπάς.
-Ποιος διάβασε το κεφάλαιο 17; και σήκωσαν όλοι τα χέρια.
Ο παπάς χαμογέλασε και τους λέει.
-Το κατά Μάρκον έχει μόνο 16 κεφ, τώρα μπορώ να σας αναπτύξω το θέμα.

Ντάχ ντιρντί, νταχ ντιρ ντι

Πολλά έχουν γραφτεί για το κέρατο που έτρωγε ο Μίνωας από την Μαρί, αλλά η αλήθεια είναι αυτή εδώ. Αυτός υποπτεύονταν ότι κάποιος θα της κουνούσε την αχλαδιά, μιας και ήταν νέα και ωραία, ενώ ο ίδιος δεν μπορούσε να κάνει και πολλά πράγματα. Μπήκε μια μέρα στο σπίτι του, η Μαρί δεν τον περίμενε, ήταν ανεβασμένη πάνω στο γυμναστή, (γυμνή φυσικά και έκανε τραμπάλα). Μόλις την βλέπει ο Μίνωας της φωνάζει, «τι κάνεις εκεί μωρή Μαρί;» Αυτή ξαφνιάστηκε προς στιγμής, αλλά γύρισε και του λέει. «Μίνω δεν είναι αυτό που νομίζεις, χόρευα και αυτός τραγουδούσε νταχ ντιρντί, νταχ ντιρντί και έπεσα πάνω στο καρφί, φοβάμαι ότι μπορεί κάποιος να σου το κάρφωσε, οπότε μπλέξιμο είναι το καρφιά!» Ο Μίνωας της απάντησε, «καλά άμα ξεκαρφωθείς, έλα να με βρείς.

Η στάση του ξυλουργού…

Το ζευγάρι είναι παντρεμένο δέκα χρόνια και η γυναίκα παραπονιέται ότι, αν και το κάνουν συχνά έχει βαρεθεί όλο την ίδια στάση κάθε μέρα. Αυτός προβληματισμένος πηγαίνει στη δουλειά του και όλο το σκέφτεται, σε μια δόση την παίρνει τηλέφωνο και της λέει:
-Γυναίκα ετοιμάσου, σήμερα θα έχουμε άλλα κόλπα!
Αυτή φοράει πρόστυχα εσώρουχα και περιμένει με αδημονία τον άντρα της, γυρίζει στο σπίτι το κάνουν στην ίδια στάση και την ρωτάει.
-Γυναίκα σου άρεσε αυτή την φορά;
-Δεν άλλαξε τίποτε, του απαντάει αυτή.
-Καλά, και το μολύβι στο αυτί δεν το πρόσεξες;

Αερόμπικ;

Περπατάει μια κατσαρίδα, όταν συναντάει μια άλλη κατσαρίδα η οποία είναι ξαπλωμένη ανάσκελα και κουνάει όλα της τα πόδια. Αφού την παρατηρεί για αρκετή ώρα της κάνει την ερώτηση.

-Αερόμπικ;

-Όχι αεροζόλ!

Στην Κρήτη!!!

Στο τέλος του 1862 φεύγει ο Όθωνας και στο τέλος του 1863 μας έρχεται ο Γεώργιος, ένα δεκαοχτάχρονο παλικάρι! Με τα δεδομένα της εποχής ο Γιωργάκης είναι ανήλικος, αλλά η Βουλή των Ελλήνων τον χρίει ενήλικα, για να μην κουβαληθούν πάλι αντιβασιλείς. Άλλωστε, έναν ανήλικο βασιλιά τον κουμαντάρουν εύκολα τα ντόπια τσακάλια, αλλά και οι Άγγλοι που έψαξαν και τον βρήκαν.
-Ρώτησαν από δω ρώτησαν από κει στα γραφεία ευρέσεως εργασίας για βασιλιάδες, και τελικά βρέθηκε ένας διαθέσιμος πρίγκιπας στην αυλή της Δανίας, ονόματι Γουλιέλμος-Γεώργιος. Πετάξαμε το πρώτο του όνομα, το φράγκικο, και κρατήσαμε το δεύτερο που υπάρχει και στο ορθόδοξο εορτολόγιο, και έτσι αποκτήσαμε το βασιλιά Γεώργιο τον Α/. Μόλις έγινε γνωστό πως αποχτήσαμε φρέσκο βασιλιά, τα πνεύματα ηρέμησαν, πολύ περισσότερο όταν οι αντίπαλοι Βούλγαρης και Δεληγιώργης σχηματίζουν μαζί κυβέρνηση καθ’ υπόδειξιν του βασιλιά, δηλαδή των Άγγλων.
-Έλα όμως που τρία χρόνια αργότερα, εκρήγνυται η επανάσταση στην Κρήτη το 1866. Μέγα πατριωτικόν παλιρροιακόν κύμα κοντεύει να σαρώσει τα πάντα στην Ελλάδα. Όλοι ζητούν να παν να πολεμήσουν για την Κρήτη, που είναι πλούσια και έχει καλή μάσα. Ο Κορωναίος και ο Ζυμβρακάκης, αξιωματικοί ικανότατοι, μπαίνουν επικεφαλής των εθελοντών που φεύγουν με πλοία που εξορμούν το ένα μετά το άλλο από την Σύρο.
-Πάνω κει, ο ικανότατος Αλέξανδρος Κουμουνδούρος σχηματίζει κυβέρνηση και διορίζει υπουργό των εξωτερικών τον Χαρίλαο Τρικούπη, τον πιο μεγάλο Έλληνα πολιτικό, ίσως μεγαλύτερο του Βενιζέλου. Γιατί τα εκπληκτικά πράγματα που κάνει ο Τρικούπης λίγο αργότερα, όταν γίνεται πρωθυπουργός, μοιάζουν με άθλο κάτω από τις συνθήκες που εκτελέστηκαν. Στην πραγματικότητα, στοιχειώδες ελληνικό κράτος εμφανίζεται μόνο στην περίοδο του Χαριλάου Τρικούπη. Και ίσως να ήμασταν καλύτερα σήμερα αν ο Τρικούπης δεν είχε συνεχώς στα πόδια του τον μόνιμο αντίπαλό του Θεόδωρο Δεληγιάννη, έναν σαχλαμάρα απ’ τους πιο σπάνιους. Ο προκάτοχος του Τρικούπη στην ορθολογιστική και προοδευτική για την εποχή διοίκηση ήταν ο Κουμουνδούρος, ενώ δάσκαλος του αντιπάλου του Τρικούπη, του Δεληγιάννη, ήταν το αρχικάθαρμα ο Βούλγαρης, ο αντίπαλος του Κουμουνδούρου.
-Στο μεταξύ ο απελπισμένος αγώνας των Κρητικών κατά των Τούρκων συνεχίζεται αλλά η δύναμή τους εξαντλείται σιγά σιγά. Η μαμά Ελλάς δεν έχει να εξοπλίσει ούτε τα παιδιά της, πόσο μάλλον τα παραπαίδια της, τους Κρητικούς. Τρία χρόνια μετά την έκρηξη της επανάστασης, στη διάσκεψη των Παρισίων του 1869, όλοι, μεγάλες δυνάμεις, Έλληνες, Τούρκοι και Κρητικοί, συμφωνούν πως πρέπει να τελειώνει αυτή η τρομερή ιστορία, η βουτηγμένη στο αίμα των Κρητικών. Τα πράγματα επανέρχονται προς το παρόν στην προτέρα κατάσταση, και το ελληνικό εκστρατευτικό σώμα επιστρέφει στην πατρίδα. Αλλά σε λίγο θα εμφανιστεί καινούργια ευκαιρία για δόξα-και για φαί.