ΑΠΟ ΤΟ ΚΑΚΟ ΣΤΟ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟ

Απ’ το κακό πηγαίνουμε
συνέχεια στο χείρων,
πρέπει να υπομένουμε
πάντα τον κάθε χοίρον;

Πριν γίνουμε μακαριστοί
ξυπνήσται επιτέλους,
γιατί τ’Αιόλου το ασκί
θα φέρ’ αρχή του τέλους

Τον Μινχάουζεν Αντώνη
τονέ έχεις ακουστά,
θα του κούναγες σεντόνι
με τα ψέματα αυτά

Κυβέρνηση που είναι δυό
νομίζω ταχυτήτων,
θα καταλήξει ρημαδιό
σύντομ’αρχαιοτήτων

Επίθεσ’απ’τις αγορές
και άτακτ’υποχώρηση,
δεν κάνουνε λέει αυτές
ούτε μιά παραχώρηση

Μας επιτέθηκαν αυτές
σαν το κακό αστέρι,
τρέχαμ’αφήνοντας πορδές
σαν άτακτο ασκέρι

Πίσω λοιπόν ολοταχώς
κι’αέρα στά κανιά μας,
δεν πιάνει μπάζα ο λαγός
μπρός στα πηδηματά μας

Βαστάτε ποδαράκια μου
μη σπάσει κάνα κότσι,
τρέμω γιά τα αυτάκια μου
αυτόν με το καρότσι

Πρώτα ρε να λογίζεσαι
μετά πράτε μαθές,
αλλιώς θα αυνανίζεσαι
εις το διηνεκές

Μισθωτοί κονδυλοφόροι
που φοράνε μεσοφόρι,
χανουμάκια με το ντέφι
για τ’αφεντικού το κέφι

Εγώ δεν θέλω κανενός
να γίνω ορντινάντσα,
ο Φοίβος είναι οδηγός
για τη δική μου στράτα

Αν θέλεις σαπουνόπερα
πήγαινε στην Κορέα,
μετά θ΄ακούσεις όπερα
στου χάρου την παρέα

Στη χθεσινή πανδικαστική συγκέντρωση,δικαστές και εισαγγελείς κατήγγειλαν την απαξίωση της Δικαιοσύνης,
καθώς η κυβέρνηση αρνείται να εφαρμόσει αποφάσεις που …χαλάνε τη μνημονιακή σούπα,ενώ κατατέθηκε
και πρόταση για κοινό μέτωπο όλου του νομικού κόσμου μέσω ενός νέου θεσμοθετημένου σώματος

ΕΥΓΕ ΑΝΤΩΝΗ ΚΑΙ ΣΕ ΑΝΩΤΕΡΑ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΟ ΠΑΧΟΥΛΟ ΠΑΙΔΙ ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΟ ΚΑΝΑΤΕ ΠΕΡΣΙΚΟ ΧΑΛΙ

ΑΧ ΑΥΤΑ ΤΑ ΒΕΡΕΣΕΔΙΑ

Θέλω είς το καφενείο
ν’απολαύσω τον καφέ μου,
μα ο Μήτρος στο κρανίο
τάχει με το βερεσέ μου

Μήτρο τούπα τις προάλλες
μη σε νοιάζει δε θ’αργήσω,
θα πουλήσω δυό φοράδες
και θα ρθω να σε ξοφλήσω

Αυτός με κοίταξε λοξά
ξύνωντας την καράφλα,
και μούπε διόλου στοργικά
ότι σου είπω γράφτα

Δέν γνωρίζω τι θα κάνεις
τι και πόσο θα πουλήσεις,
λάβε γνώση θα πεθάνεις
έτσι και δε με ξοφλήσεις

Ρε Μήτρο είσ’ απάνθρωπος
αφού με δέρν’η κρίση,
η ιδιότης άνθρωπος
πιά έχει ξεπορτίσει?

Αν’δεν έχεις να πλερώσεις
μην πατάς στο καφενείο,
και τα χέρια μου λερώσεις
με το άθλιο σου σαρκίο

Αντε τώρα να γλιτώσω
εάν κάτι πάει στραβά,
σαν το παγωτό θα λιώσω
μεσ’ σε μπράτσα στιβαρά

Είχα και με το μπακάλη
πρόβλημα πρώτα μεγάλο,
τώρα βράζω στο τσουκάλι
σολομό και μπακαλιάρο

Στέλνω τώρα την κυρά μου
και τα ψώνια κανονίζει,
μα ορκίσθει στα παιδιά μου
ότι δεν τη μαγαρίζει

Πάει και εις τον μανάβη
π’όπως λέει τον ανάβει,
παίρνει πράσινο αγγούρι
κι’ ας την έχει σαν γαιδούρι.

ΔΕΝ ΦΤΑΙΕΙ ΤΟ ΘΕΡΜΟΜΕΤΡΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΥΡΕΤΟ

Αυξάνονται οι τζιχαντιστές
σαν τις επιδημίες,
κι’ έχουν αιτίες φανερές
δεν ειν’ θεομηνίες

Ειν’το κακό μία πληγή
που γίνεται θρεφτάρι,
και αν δεν βρούμε την πηγή
διάβολος θα μας πάρει

Δεν φταίει το θερμόμετρο
αν πυρετός σε ζώνει,
ειν’ ο ιός βλακόμετρο
που σε καταρρακώνει

Με’ την καταχνιά της κρίσης
ψάχνεται για τον ιό,
και θα βρίτ’ ανταποκρίσεις
γιά ετούτο το κακό

Γιατί να πα να σκοτωθεί
και άλλους να σκοτώσει΄,
κάποια αιτία πιθανή
το νουτ’ έχει θολώσει

Ποιός αυτή την τρικυμία
ξεσηκώνει μεσ’ το στήθος,
και ορμάει με μανία
όπως πεινασμένος λύκος.

Ο πόλεμος ο ιερός
είν’ ο χρύσος ο μαύρος,
αθώος είναι παντελώς
μεσ’ την αρένα ο ταύρος.

Η αδικία την οργή
την έχει ψυχοκόρη,
κι όταν επάνω της στραφεί
τότε θα δει το ζόρι.

Μια πολωνέζικη παροιμία λέγει μη ρίχνεις την ευθύνη στο τυφλό σπαθί αλλά στο χέρι που το κρατάει.

Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΤΟΥ ΠΕΤΡΕΛΑΙΟΥ

Oι Τζιχαντιστές κεφάλια
κόβουν τηλεοπτικά,
πώς προέκυψαν τα χάλια
μαύρη νύχτα στα βουνά

Μιά γκάφα εγκληματική
διέπραξε η Δύση,
μη έχοντας δυναμική
για να τη σταματήσει

Τούρκοι και Σαουδάραβες
μαζί τα Εμιράτα,
φίλε μου αν κατάλαβες
ανοίξανε τη στράτα

Για ν’ ανατρέψουν τον Ασάντ
έδωσαν όπλα τόνους,
όμως εβγήκανε οφσάιντ
θα πω σ’όλους τους τόνους

Στην Αλ Νούσρα δώσαν όπλα
και σ’Αλ Κάιντα μαθές,
που κατέληξαν τα όπλα
όλα στους Ισλαμιστές

Ελεγχο στα πατρέλαια
της Μέσης Ανατολης,
γι’αυτό είναι ο πόλεμος
αν ανοικτά το δεις

Ιδια σε Αίγυπτο κι’Ιρακ
Σομαλία και Λιβύη,
η ΗΠΑ μ’ενα πατατράκ
τον κόσμο τον διαλύει

Ο ΘΥΜΟΣ ΤΗΣ ΚΑΤΣΑΡΟΛΑΣ

Πάντοτε αναστενάζει
και για κάτ’ αυτή η χώρα,
τώρα απ’ το θυμό της βράζει
για την άδεια κατσαρόλα.

Πια δεν έχουμε μπακίρι
ούτε για τη φασολάδα,
τι να κάνω χαρακίρι
ή ν’ ανάψω μια λαμπάδα;

Αστακομακαρονάδα
ονειρεύομαι να φάω,
και ολόκληρ’ αγελάδα
στον παράδεισο να πάω.

Κάθε μέρα κι άλλη τρύπα
σουρωτήρι το ζωνάρι,
δε μπα να ‘ρθει μαύρη τρύπα
μόνο κόκαλα θα πάρει.

Δεν μας έμεινε να πούμε
ούτε καν ψωμί μ’ ελιά
σαν τα όρνια θα ριχτούμε
στου Βαγγέλη την κοιλιά.

Θαν’ πολύ λιτοδίαιτος
ανόρεχτο αηδόνι,
και κάθε κρατοδίαιτος
μαζί του ξεφαντώνει.

Μία σκάφη μακαρόνια
θέλει τούτο το θεριό,
μια ντουζίνα κανελόνια
είναι το ορεκτικό.

Η ΕΞΟΔΟΣ ΤΟΥ ΜΕΣΟΛΟΓΓΙΟΥ

Η έξοδος στον κόρακα
και τώρα τι ξεφτίλες;
Αντώνη βάλε θώρακα
πάμε για Θερμοπύλες

Οι πόρτες για την έξοδο
εκλείσαν εσπευσμένα,
πάλι σε αδιέξοδο
και τάχουνε χαμένα

Βρίσκεσαι στην εντατική
και διασωληνομένος,
ζητάς το εξιτήριο
να φύγεις εσπευσμένος

ΕγΏ θαρρώ πιο συνετή
αγαπητοί πολίτες,
μια έξοδο ηρωική
σαν τους Μεσολογγίτες

Δεν ειναι Γόρδιος δεσμός
αγαπητέ Αλέξη,
να ρίξεις μια με το σπαθί
κ’ αυτός να ξεμπερδέψει

Ειν’ ενας δύσκολος δεσμός
δε λύνεται με σπάθα,
ετούτος ο λογαριασμός
είναι μιά σκέτη φάκα

Μας βάλαν σ’ οίκο ανοχής
ετούτες οι χαμούρες,
πρόσεχε μην ξεβρακωθείς
και έχουμε ατούρες

Συντάξεων υφαρπαγή
για λύτρα τοκογλύφων,
τάχα φυλάνε το μαντρί
μα ειν’ αγέλη λύκων

Γεμίζουνε τον κουμπαρά
να βγάλουν μαργιονέτα,
ομως τελειώσανε αυτά
το λέω νέτα σκέτα

Θα τα πληρώσουνε αυτά
τούτες οι δυό βεντούζες,
κ’ αν τέρπονται με τα σκατά
να πάνε στις χαβούζες

Ειν’ ενα θέατρο σκιών
κ’ ο καραγκιοζοπαίχτης,
το λέω εις τη διαπασών
ειν’ ενας θεομπαίχτης

Ωρα να σοβαρευτούμε
πριν είναι πολύ αργά,
γρήγορα ν’ απαλαγούμε
από τούτα τα σκατά

Μέτωπο πατριωτικό
δίπλα στούς Συριζαίους,
να τελειώσει το κακό
μ’ αυτούς τούς αρουραίους

Εμπρός να τους μαυρίσουμε
τους θλιβερούς βουκόλους,
για να ξεμαγαρίσουμε
απο δυό τέτοιους κώλους.

ΤΟ ΓΙΑΟΥΡΤΙ ΤΗΣ ΟΡΓΗΣ

Tο μάθατε αγαπητοί
τι έγινε στο Βόλο,
υπάλληλος διευθυντή
του γάμησε  τον κώλο!

Μήνυσ’ από ιδιώτη
έφαγ’ ο υπαλληλάκος,
και ετούτο στο κατόπι
τον μετέβαλε σε ράκος.

Ζήτησ’ απ’ τον διευθυντή
να τον καλύψει νομικά,
και του προκάλεσε οργή
γιατί τον έγραψε στ’ αυγά!

Μπήκε μέσα στο γραφείο
κάτασπρος όπως το πούσι,
σαν ανήμερο θηρίο
και του έκανε γιουρούσι.

Απ’ την ογή αφρίζω
δε ξέρω τι θα μου’ ρθει,
γι αυτό και σε ασπρίζω
με τούτο το γιαούρτι!

Νύφη έμεινε έγκυος
εις το γαμήλιο πάρτι,
που νάνος αφερέγγυος
της είπε τσούλα πάρτη!

Δεν άκουσε η κοπελιά
ποτέ μια τέτοια ρήση,
φυλάξ’ από κουτού ψωλιά
γιατί θα σε διαλύσει!