Αρχιμηνιά κι αρχιχρονιά.

Σέρνει βαριά τα βήματα
ο παλιός ο χρόνος τώρα,
κι ένα σωρό προβλήματα
μας τα αφήνει δώρα.

Εμείς τον είχαμε δεχτεί
τρέφοντας την ελπίδα,
πως μια καινούργια χαραυγή
θα φέρει στην πατρίδα.

Ενα νέο παλικάρι
βγάλαμε πρωθυπουργό,
μα με βάρκα να σαλπάρει
ήθελε για το βουνό.

Θα μας έσβηνε το χρέος
κάτ’ας πούμε σαν σεισάχθεια,
μα αρπάξαμ’ένα πέος
που είχε ψαριού αγκάθια.

Να σκίσεις το μνημόνιο
Αλέξη υποσχέθηκες,
τον Σόιμπλε τον δαιμόνιο
όταν τον είδες χέστηκες.

Θα ακύρωνες τον ΕΝΦΙΑ
στις συντάξεις τις μειώσεις,
μα τους έκανες τα κέφια
με το να τονέ τουρλώσεις.

Αρχιμηνιά κι αρχιχρονιά
κι αρχή καλός μας χρόνος,
μ’αν είναι όπως η παλιά
μας έφαγε ο Κρόνος.

Ακυρες οι εκλογές;

Την έπαθε στις εκλογές
μωρέ ο Αδωνάκης,
θα το γλεντήσει με κλανιές
εις το τσαντίρ’ο Λάκης.

Σε τρεις νομούς χωρίς νομή
Αδωνη σ’αψηφίσαν,
δεν δίνουνε για σε δραχμή
γι αυτό δεν σε ψηφίσαν.

Σορωνή και Βενεράτο
όπως και στην Νίσυρο,
σου σερβίραν άδειο πιάτο
σ’αφήσανε ανίσχυρο.

Γιατί το κάνατε παιδιά
εις το βιβλιοπώλη,
του ρίξατε μια πετριά
για ψήφο ούτε φόλι.

Πρόεδρος όποιος και να βγει
την έκανε λαχείο,
τον βλέπω για να διαλαλεί
στο βιβλιοπωλείο.

Φοβάμαι πως οι εκλογές
μπορεί ν’ακυρωθούνε,
άσχημα πράματα μαθές
τώρα κυκλοφορούνε.

Ο τελευταίος και ο προ
κάναν καταγγελία,
ντρέπομαι και για να το πω
μου φαίνεται γελοία.

Κατηγορούν τον Κυριάκο
μα τούτο μοιάζει άβυσσο,
σ’αυτούς πούναι πριν το λάκκο
πως έταξε παράδεισο.

Σας μεταφέρω με επιφύλαξη μερικά από αυτά που κυκλοφορούν.
Εταξε σε γεροντάκια που ήταν με το ένα και μισό πόδι στον
λάκκο,ότι θα τους εξασφαλίσει θέση στον παράδεισο,πολλοί
είχαν στα καρότσια νοσοκόμες για να τους κάνουν την ένεση
προκειμένου να σηκωθούν.Πολλοί απ’όσους τον ψήφισαν θα πήραν
τα αποτελέσματα στον παράδεισο.Χρόνια πολλά φίλοι μου.

ΚΑΛΑΝΤΑ

Καλήν ημέρ’αγαπητοί
κι αν ε΄ναι ορισμό σας,
να ψάλλω ένα μπουγιουρντί
στο μαύρο ριζικό σας.

Ερχονται εκ των Βρυξελλών
μάγοι πολλοί με δώρα,
το θάνατο των μασελών
ζητούν εδώ και τώρα.

Ρε ανάθεμα την ώρα
που στουμπώναμε τη μπάκα,
τα ζητάνε πίσω τώρα
θα μας φάνε τη μαμάκα.

Σιτάρι δεν θερίζαμε
μα γέμιζ’η κοιλιά μας,
με χρέη εγεμίζαμε
μαλάκες τα παιδιά μας.

Εβγάζαμε δέκα δραχμές
τρώγαμε δεκαπέντε,
και σαχλαμάρες μη μου λες
τώρα στο παρά πέντε.

Τώρα την πόρτα μας βαράν
χειμώνες και βοριάδες,
ξεμείναμε από μπαράν
κι είμαστε φουκαράδες.

Δεν φτάνει που θυμίζουμε
τώρα ξέμπαρκους ναύτες,
μα όλο και γεμίζουμε
με λαθρομετανάστες.

Καλώς να ρθει Θεάνθρωπος
και επί γης ειρήνη,
κι από φαί ρε άνθρωπος
ποτέ να μην ξεμείνει.

Δάφνες αλητείας

Σήμερα βγάζουν αρχηγό
οι Νεοδημοκράτες,
ελπίζω να μην ξαναδώ
τις τελευταίες πλάκες.

Ας ελπίσουμ’εταιρεία
πως θα βρούν σωστή μαθές,
να μην πέσ’η μπαταρία
και ωμός μείν’ο μεζές.

Ο Κώστας ο Καραμανλής
θέλει Μειμαράκη,
καθότι είναι μερακλής
τρώει δε και σουβλάκι.

Το ότι ο Καραμανλής
μοιράζ’ακόμα φύλλα,
σου έρχεται να τρελαθείς
σκέτη ανατριχίλα.

Οποιος διάολος και να βγει
εμείς τάχουμε φτύσει,
η χώρ’αυτή παντοτινή
θα είναι άγρια δύση.

Αν βουλευτής ανηλεώς
δέρνετ’από κρανιοφόρους,
λες και τους έβαλε αυτός
ετούτους δω τους φόρους.

Περιφερόμενη ομάς
μπαίνει παντού για δράση,
και όλα γίνονται κιμάς
κανείς δεν θα τους πιάσει;

Υψηλή η προστασία
του κυβερνώντος κόμματος,
χαίρ’ω χαίρε αλητεία
με δάφνες στεφανώματος.

Kαστανάδες σατανάδες

Ο κόσμος τηλεοπτικός
είναι κακό το ψέμα,
και συ φαντάζεις γραφικός
σαν πολεμάς με πένα.

Μα ότ’αξίζει δεν μπορεί
κανείς για να το σβύσει,
ότι κι άν γίνει η αυγή
θα έλθει να ροδίσει.

Ο λόγος μ’απευθύνετε
σ’εκλεπτυσμένα γούστα,
κανείς βλάκας δεν γίνετε
να μπαίνει στη la frusta.

Και τώρα φίλοι μου καλοί
κάλαντα στα σοκάκια,
στου Τσίπρα θέλω το αφτί
να πούμε δυο λογάκια.

Σ’ανέδειξαν οι περιστάσεις
κι’όχι η ικανότητα,
έδειξες δε στις εξετάσεις
πλήρη ανικανότητα.

Το λαό απελπισία
έφερε στο μη παρέκει,
και αυτός την εξουσία
έδωσε σ’ένα τσουτσέκι.

Στα λεξικά λαικισμός
ο ορισμός μιας λέξης,
θα δίνετε μελλοντικός
κι ατή θα είν’Αλέξης.

Παιχνίδι άρχισες σκληρό
για τους φοροφυγάδες,
και ποιούς επήρες στο ντορό
μωρέ τους καστανάδες!

Ορμησε τώρα πουτσαρά
σ’όποιον πουλά σαλέψι,
με ένα τέτοιονε ψαρά
δεν μας γλυτώνει λέπι.

ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟ ΜΑΘΗΜΑ

Ο Βούδας είχε ένα λαικό μαθητή ο οποίος συχνά παραμελούσε την
σύζυγό του προκειμένου να ακούσει το κήρυγμά του.Αυτό έκανε τη
γυναίκα του να νιώθει μόνη και πολύ θυμωμένη.Ηταν θυμωμένη όχι
μόνο με το σύζυγό της αλλά και με τον Βούδα.Πίστευε ότι ο Βού-
δας χρησιμοποιούσε κάποια μυστική δύναμη για να της κλέψει το
σύζυγο.Κάποτε,όταν ο άνδρας της είχε γυρίσει στο σπίτι αργά το
προηγούμενο βράδυ,πήγε στον Βούδα για να του πει τη γνώμη της.
Του έβαλε τις φωνές και τον πρόσβαλε με πολύ άσχημα λόγια.Ο Β-
ούδας κάθισε ακούγοντας ήρεμα,χωρίς να μιλάει.Επειδή οι μαθητές
του δεν ανέχονταν να ακούν να απευθύνονται τέτοια λόγια προς το
δάσκαλό τους,προσπάθησαν να απομακρύνουν τη γυναίκα.Ο Βούδας τους
είπε να την αφήσουν ήσυχη.Η γυναίκα συνέχισε για λίγο ακόμη να κατηγορεί τον Βούδα και ύστερα έφυγε χωρίς να χαιρετήσει.Οταν ε-
φυγε,οι μαθητές τον ρώτησαν γιατί δεν της απάντησε.Ο Βούδας είπε.
«Ας ρωτήσω πρώτα κάτι.Αν κάποιος σας πρόσφερε ένα ευχάριστο δώρο,
τι θα κάνατε;»
«Θα το δεχόμαστε,Κύριε.»
«Αν κάποιος σας πρόσφερε ένα δυσάρεστο δώρο,τι θα κάνατε;»
«Δε θα το δεχόμαστε,Κύριε.»
«Αν δεν το δεχόσαστε,τι θα γινόταν αυτό;»
«Θα παρέμενε στα χέρια του ιδιοκτήτη του.»
Ο Βούδας τότε συνέχισε.»Ακριβώς αυτό συνέβη με τη γυναίκα που
ήταν εδώ.Μου πρόσφερε ένα δυσάρεστο δώρο και εγώ δεν το δέχτηκα.
Ετσι το δώρο παραμένει ακόμη στα χέρια της».

TO ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΟΥ ΟΡΑΤΙΟΥ

Το μνημείο που έχω υψώσει,δεν το’πλάσαν χέρια…
Είναι ελεύθερος ο δρόμος μπρός στο λαό
και με μέτωπα ατίθασα ξέρω να ορθώνω
πιο ψηλά κι απ’το στύλο τον Αλεξανδρινό.

Μεσουράνησα αστέρι κ’η ψυχή μου σα λύρα
δε θα σβήσει στη στάχτη ποτέ,νικητής
και περίφημος θα’μαι οσο βρίσκεται ακόμα
έστω κι ένας στον κόσμο ποιητής.

Στην απέραντη χώρα μας θα ‘τ’ονομά μου
λατρεμένο στα χείλη των άγριων λαών
Φίνοι,Σλαύοι,Καλμούχοι θα τ’ανακράζουν
μες στο χάος των στεππών.

Και βοηθός στο πλευρό του λαού θα’μαι πάντα
γιατί ξύπνησα ανθρώπους,που κοιμούνταν βαριά
και γιατί ύμνησα αισθήματα εξευγενισμένα
και στα δίσεχτα χρόνια,τη Λευτεριά!

Α.ΠΟΥΣΚΙΝ