H καρδιά του ανθρώπου

Αυτός λοιπόν που λες, ο Χουσείν -αγάς, ήταν άγιος άνθρωπος, μια μέρα με πήρε στα γόνατά του, έβαλε το χέρι του απάνω στο κεφάλι μου, σά να μου ‘δινε την ευκή του. «Αλέξη, μου’πε, θα σου μπιστευτώ ένα λόγο, είσαι μικρός και δε θα τον καταλάβεις, θα τον καταλάβεις σα μεγαλώσεις. «Ακου παιδί μου: Το Θεό δεν μπορούν να τον χωρέσουν οι εφτά πατωσιές τ’ ουρανού κι εφτά πατωσιές της γης, όμως τον χωρά η καρδιά του ανθρώπου. Και γι’ αυτό, το νου σου Αλέξη, να ‘χεις την ευκή μου, να μην πληγώσεις ποτέ την καρδιά του ανθρώπου!»
-Ακουγα τον Ζορμπά, αμίλητος. Να μπορούσα κι εγώ να μην άνοιγα το στόμα παρά όταν θα’φτανε πια η αφηρημένη ιδέα την πιο αψηλή κορφή της-όταν θα γίνουνταν παραμύθι! Μα αυτό μονάχα ένας μεγάλος ποιητής μπορεί να το κατορθώσει ή ένας λαός, ύστερα από πολλούς αιώνες αμίλητο δούλεμα.

Απόσπασμα από το έργο του Νίκου Καζαντζάκη «Βίος και πολιτεία του Αλέξη Ζορμπά»

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s