Tελικά όλα είναι θέμα πίστης

Ο Ζορμπάς στο περίφημο έργο του Καζαντζάκη λέει κάπου: Ο παππούς μου ήταν ένας αχαίρευτος σαν και μένα, κι όμως είχε πάει ο Θεομπαίχτης, στον Αγιο Τάφο κι είχε γίνει Χατζής. Ο Θεός ξέρει τι σκοπούς είχε. Οταν γύρισε στο χωριό, ένας κουμπάρος του, κατσικοκλέφτης κι αχαίρευτος του κάνει: «Αχ, μωρέ κουμπάρε, δε μου’φερες ένα κομμάτι τίμιο ξύλο από τον Αγιο Τάφο!-Πως δε σού’φερα, κουμπάρε, είπε ο παμπόνηρος ο παππούς μου, εσένα να ξεχάσω; Ελα βράδυ σπίτι, φέρε και τον παπά να κάμει αγιασμό, να σου το παραδώσω. Φέρε και κανένα ψητό γουρουνάκι, φέρε και κρασί, για τα καλορίζικα!»
-Γύρισε το βράδυ ο παππούς στο σπίτι, έκοψε από τη σαρακοφαγωμένη πόρτα του ένα κομμάτι ξύλο, τόσο δα, σαν ένα σπειρί ρύζι, το τύλιξε στο μπαμπάκι, έσταξε πάνω του λίγο λάδι και περίμενε. Σε λίγο, να σου κι έρχεται ο κουμπάρος με τον παπά και το γουρουνάκι. Εβαλε το πετραχήλι ο παπάς, έκαμε τον αγιασμό, έγινε η παράδοση του τίμιου ξύλου, ρίχτηκαν στο γουρουνάκι. Ε λοιπόν θα το πιστέψεις, αφεντικό; Προσκύνησε ο κουμπάρος το τίμιο ξύλο. το κρέμασε στο λαιμό του, κι από τότε έγινε άλλος άνθρωπος. Αλλαξε. Πήρε τα βουνά, έσμιξε με τους αρματωλούς και κλέφτες, έκαιγε τούρκικα χωριά, χιμούσε μέσα στα βόλια ατρόμητος. Γιατί να τρομάξει; Είχε πάνω του το τίμιο ξύλο, μολύβι δεν τον έπιανε. Εσκασε στα γέλια ο Ζορμπάς. -Ολα είναι μια ιδέα είπε. Πιστεύεις: μια σκλήθρα παλιόπορτα γίνεται τίμιο ξύλο, δεν πιστεύεις; αλάκερος Τίμιος Σταυρός γίνεται παλιόπορτα.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s