Μα 50 ευρώ για δυο γραμμές γιατρέ μου;

Πηγαίνει ένας τύπος στον γιατρό, του μιλάει για το πρόβλημα που έχει και ο γιατρός του γράφει μια συνταγή, μετά του λέει:
-«Πενήντα ευρώ μου χρωστάτε».
-«Μα καλά γιατρέ μου, για δυο γραμμές που γράψατε και θέλετε πενήντα ευρώ;»
-«Για αυτές τις δυο γραμμές, εγώ κύριέ μου μελετάω τριάντα χρόνια».
-«Και επειδή εσύ είσαι στόκος, εγώ θα πληρώσω την νύφη;».

Advertisements

Είδες την Jaguar μου;

Ο διευθυντής πηγαίνει στο γραφείο βιαστικός, ενώ έχει αφήσει ανοιχτό το φερμουάρ του παντελονιού του. Η γραμματέας του το βλέπει, αλλά δυσκολεύεται να του το πει στα ίσα και του το λέει πλαγίως.
-Κύριε, κλειδώσατε την πόρτα του γκαράζ;
-Ναι, την κλείδωσα, απαντάει αυτός απορημένος.
Μετά από αρκετή ώρα, προσέχει ότι το φερμουάρ είναι ανοιχτό, χαμογελάει αντιλαμβανόμενος τι ήθελε να πει η γραμματέας και για να την πειράξει την ρωτάει.
-«Είδες την Jagyar μου;»
Για να εισπράξει την απάντηση.
-Δεν είδα, όμως είδα ένα Mini Cooper, με δυο λάστιχα σπασμένα!

-Μα τι λες χρυσή μου;

Μια οικογένεια ταξιδεύει με το τραίνο. Το παιδί όμως είναι περίεργο και ρωτάει συνέχεια:
-«Mμπαμπά, τι είναι εκεί;»
-«Δεν ξέρω παιδί μου», απαντάει ο πατέρας.
-Το μικρό όμως επιμένει:
-«Μπαμπά, κι αυτό εκεί;»
-«Δεν ξέρω παιδί μου», απαντά και πάλι ο πατέρας.
Η μητέρα επεμβαίνει και παρατηρεί:
-«Άσε τον πατέρα σου ήσυχο!».
Και ο πατέρας διαμαρτυρόμενος:
-«Μα τι λες, χρυσή μου; Άσε το παιδί να μαθαίνει!».

Η λογική και το θείο

Από τα πολλά έργα του Ξενοφάνη, τόσο τα ποιητικά όσο και τα φιλοσοφικά, διασώζονται μονάχα λίγα αποσπάσματα. Ανάμεσά τους, τα πιο γνωστά είναι όσα συνδέονται με την κριτική απέναντι στον ανθρωπομορφισμό των θεών, δηλαδή στην απόδοση στους θεούς των σωματικών και ψυχολογικών ιδιοτήτων του ανθρώπου.

«Στους θεούς έχουν προσάψει Όμηρος και Ησίοδος όσα είναι στους ανθρώπους και ντροπή και όνειδος, δηλαδή την μοιχεία, την κλοπή και την αμοιβαία εξαπάτηση».

«Αλλά εάν χέρια είχαν τα βόδια, τα λιοντάρια, τα άλογα και ζωγράφιζαν και έκαναν έργα όπως οι άνθρωποι, τα άλογα μορφές αλόγων θα έδιναν στους θεούς, και τα βόδια βοδιών, και τα κορμιά κάθε ζώο θα τους παρίστανε όπως είναι το σώμα του».

Ξενοφάνης
Αποσπάσματα 21Β11 και 21Β15 DK

Λυπημένο παραμύθι

Το μελαγχολικό παραμύθι «Το αηδόνι και το τριαντάφυλλο» είναι ένα θεατρικό του Όσκαρ Ουάιλντ, η ιστορία διαδραματίζεται ως εξής: Ένας σπουδαστής ζητεί από την αγαπημένη του να τον συνοδεύσει στον χορό του πρίγκιπα. Εκείνη του ζητεί ως αντάλλαγμα ένα κόκκινο τριαντάφυλλο. Ο χειμώνας όμως πάγωσε την μόνη κόκκινη τριανταφυλλιά, οπότε δεν υπάρχει κανένα κόκκινο τριαντάφυλλο να της προσφέρει. Το αηδόνι τον ακούει και αποφασίζει να τον βοηθήσει. Ο μόνος τρόπος, όμως, να του βρει ένα τριαντάφυλλο που λαχταρά είναι να τραγουδήσει όλη νύχτα στην τριανταφυλλιά, όσο το αγκάθι της τρυπάει την καρδιά του.
-Ποιητής, δραματουργός, μυθιστοριογράφος και κριτικός ο Όσκαρ Ουάιλντ αφιέρωσε τη ζωή του στην αναζήτηση του ωραίου. Η πρώτη του ποιητική συλλογή κυκλοφόρησε το 1881 και αργότερα, μετά τον γάμο του με την Κόνστανς Λόιντ(1884), δημοσίευσε μια σειρά από παραμύθια. Το «Πορτρέτο του Ντόριαν Γκρέι» είναι το μοναδικό του μυθιστόρημα, ενώ στο θέατρο καθιερώθηκε με τη «Βεντάλια της Λαίδης Γουίντερμιρ». Παρ’ όλο που ήταν παντρεμένος και πατέρας δυο παιδιών, το 1895 κατηγορήθηκε για ομοφυλοφιλία λόγω των στενών σχέσεών του με τον νεαρό ομότεχνό του Αλφρεντ Ντάγλας και καταδικάστηκε σε δύο χρόνια καταναγκαστικά έργα. Κατά την διάρκεια της φυλάκισής του έγραψε τον δραματικό αυτοβιογραφικό μονόλογο «De Profundis» καθώς και την Μπαλάντα της φυλακής του Ρέντινγ». Πέθανε στο Παρίσι στις 30 Νοεμβρίου 1900.

Ο καλός ανηψιός…

Ο ανηψιός πηγαίνει χαρούμενος στο ιατρείο και λέει στον γιατρό.
-Ευχαριστώ πολύ γιατρέ μου! Το φάρμακο που μου δώσατε έκανε θαύματα!
-Πολύ χαίρομαι. Οπότε είναι καλύτερα η θεία σας.
-Όχι! Την κληρονόμησα!

Ο Κρητικός και ο γιος του…

Είναι ένας Κρητικός μεγαλωμένος στα κακοτράχαλα βουνά της πατρίδος του, με μια άγρια περηφάνια. Η γυναίκα του φέρνει στον κόσμο τον πρώτο του γιο, αυτός πηγαίνει στο καφενείο το χωριού του και κερνάει όλο τον κόσμο από την χαρά του. Όταν ο γιος του γίνεται 5 χρονών, τον ρωτάει τι δώρο θέλει για τα γενέθλιά του, και ο μικρός του ζητάει μια κούκλα Μπάρμπι. Ο Κρητικός από την στεναχώρια του, πηγαίνει στο καφενείο και αρχίζει να κατεβάζει τσικουδιές.
-Τον βλέπει ο κουμπάρος του πικραμένο να τα πίνει και τον πλησιάζει από ενδιαφέρον. «Τι έχεις κουμπάρε και είσαι πικραμένος;» του λέει. Του εξηγεί τον λόγο και ο κουμπάρος του λέει. «Μην βάζεις κακά πράγματα στο νου σου, ο γιος σου θέλει την κούκλα να εξερευνήσει το κορμί της γυναίκας». Αυτός από την χαρά του κερνάει όλο το μαγαζί. Όταν ο γιος του γίνεται εφτά ετών, του ζητάει το σπίτι της Μπάρμπι με όλα τα παρελκόμενα, κουζίνα, πλυντήριο κ.λ.π. Ξανά στο καφενείο, τσικουδιές, πίκρα, μέχρι που το λέει στον κουμπάρο του και αυτός τον παρηγορεί.
-«Για τούτο σκοτίζεσαι Γιώργη, το παιδί σου θα γίνει νοικοκύρης καλός, για δαύτο θέλει να ξέρει τι θα πάρει στην γυναίκα του». Ο πατέρας ενθουσιάζετε και αρχίζει τα κεράσματα, όταν ο γιος του γίνεται 15 χρονών του ζητάει ένα σπαθί, αυτός ενθουσιασμένος, πηγαίνει και του αγοράζει ένα πανάκριβο σπαθί. Μόλις του το πηγαίνει, ο γιος το βάζει στην μέση του και λέει.
-Πατέρα, δεν είμαι ίδια η Ζήνα!