Επιτρέψτε μου να σας συστηθώ…

Κάποιος κύριος στο αεροπλάνο κάθεται δίπλα σε μια γοητευτική κυρία, θέλοντας να πιάσει κουβέντα μαζί της την ρωτά τι επάγγελμα εξασκεί.
-Είμαι καθηγήτρια Σεξολογίας και εξετάζω τις ανατομικές διαφορές που έχουν οι διάφοροι λαοί.
-Δηλαδή για να καταλάβω, μου δίνετε ένα παράδειγμα;
-Να οι Αιγύπτιοι την έχουν μακριά και λεπτή, ενώ οι Κρητικοί χοντρή.
Και ο κύριος.
-Επιτρέψτε μου να συστηθώ ΙΜΠΡΑΗΜ ΜΑΝΟΥΣΑΚΗΣ.

Μονιτσ

Καθώς περπατούσε ένας χωριάτης βρίσκει έναν άλλο από το ίδιο χωριό. Τον ρωτάει πόσο ήλθε το σκορ σε αγώνα ανάμεσα Κατοχώρι-Ανοχώρι.
-«3-0, τους κερδίσαμε»
-Ποιος έβαλε τα γκολ;
-Το 1ο ο Γιαννς εκεί πάνω, το 2ο ο Κότσιος τσι Μαρίας και του τρίτου Μονιτσ (μόνοι τους)
-Μπα πήραμε και Γιουγκοσκλάβο;

Ο κουφός…

Ένας διάσημος βιολιτζής ενώ πετά με το ιδιωτικό του τζετ, αναγκάζετε να πέσει με το αλεξίπτωτο λόγο μηχανικής βλάβης του αεροπλάνου. Το μόνο πράγμα που προλαβαίνει να πάρει μαζί του είναι το βιολί του.
-Τελικά προσγειώνετε σε ένα ξέφωτο στην έρημο, βλέπει ένα λιοντάρι να έρχεται προς το μέρος του με άγριες διαθέσεις. Αυτός βλέποντας ότι πλησιάζει το τέλος του, παίρνει το βιολί του και αρχίζει να παίζει ένα λυπητερό σκοπό, ενώ το λιοντάρι πλησιάζει στα 30 μέτρα,μετριάζει ταχύτητα και στα 10 μέτρα σταματάει και ακούει μαγεμένο τη μουσική.
-Μετά αρχίζει να πλησιάζει ένα δεύτερο λιοντάρι, αλλά όταν φτάνει κοντά σταματά και αυτό μαγεμένο, μετά κάνει την εμφάνισή του και τρίτο λιοντάρι, το οποίο δεν σταματά, πέφτει πάνω στον βιολιτζή και τον κατασπαράζει. Γυρνάει το πρώτο λιοντάρι και λέει στο δεύτερο.
-Την έκανε πάλι ο κουφός τη μαλακία του..!

Γιατί να μη μπορώ;

Η αστυνομία έχει κάνει έφοδο σ’ ένα οίκο ανοχής, και βγάζει όλες τις παστρικές στο δρόμο για έλεγχο. Την ώρα εκείνη πλησιάζει μια γιαγιά, βλέπει ανάμεσα στις γυναίκες την ανιψιά της.
-Τι κάνεις εσύ εδώ, την ρωτάει.
-Περιμένω θεία να πάρω μερικά πορτοκάλια που μοιράζουν!
-Α, πολύ ωραία, μου αρέσουν πολύ τα πορτοκάλια, θα περιμένω και εγώ τότε να πάρω καμιά σακούλα, λέει και την αράζει στη γραμμή.
Ένας αστυνομικός που βλέπει την γιαγιά, ρωτάει απορημένος.
-Καλά γιαγιά, μπορείς και το κάνεις ακόμα;
-Γιατί να μην μπορώ, βγάζω τη μασέλα μου και τα ρουφάω!

Λεμόνι με πόδια!

Μια μέρα λέει ο Τοτός στην μητέρα του.
-Μάνα δεν μου λες, τα λεμόνια έχουν πόδια;
-Μα τι ερώτηση είναι αυτή, εντελώς χαζή!
-Λέγε ρε μάνα, έχουνε πόδια τα λεμόνια ή όχι;
-Όχι φυσικά.
-Τότε έστυψα το καναρίνι ο μαλάκας.

Και τι σου είπε;

Ο Νίκος μπαίνει στο μπαρ και λέει στο Γιάννη το μπάρμαν σαν παλιός πελάτης.

-Βάλε μου ένα διπλό ουίσκι, γιατί μόλις είχα έναν καβγά τρικούβερτο με τη γυναίκα μου.

-Μπα και πως κατέληξε ο καβγάς;

-Ήλθε προς το μέρος μου στα τέσσερα!

-Αυτό είναι θαυμάσιο, και τι σου είπε;

-Ρε χέστη, ξεφτιλισμένε, βγές κάτω από το κρεβάτι αν έχεις άντερα..!

Tι θέλουμε επιτέλους;

Όταν είσαι σε μια συμμαχική και συνεταιρική σχέση, δεν έχεις μόνο δικαιώματα, αλλά και υποχρεώσεις. Αυτός είναι ο δυτικός τρόπος, τον οποίο θεμελίωσαν οι Έλληνες. Όταν ανήκεις σε μια ομάδα, κάτι πρέπει να προσφέρεις και να τηρείς κανόνες, οι οποίοι προκύπτουν από διαβουλεύσεις, όπου πάντως τον πρώτο λόγο τον έχουν οι ισχυρότεροι. Αλλιώς μένεις απέξω, αν νομίζεις πως δεν σε συμφέρει, αλλά αν δεν είσαι αυτάρκης πως θα σταθείς στα πόδια σου; Μπορούμε να τα «βρούμε» με άλλους ανίσχυρους και να κάνουμε μια ανίσχυρη συμμαχία.
-Επιτέλους, ας αποφασίσουμε τι θέλουμε, να είμαστε με αυτούς που προσεύχονται ολημερίς και ολονυχτίς, που κακομεταχειρίζονται τις γυναίκες και πιστεύουν ότι η καλή ζωή αρχίζει μετά τον θάνατο, ή με αυτούς που σέβονται τον συνάνθρωπο, αγαπούν τη ζωή, ακολουθούν το μέτρο και δεν είναι σκοταδιστές. Ποτέ δεν θα φτάναμε σε τούτο το χάλι, επειδή ζούμε σε έναν πλούσιο τόπο, εάν ήμασταν πολιτισμικά γνήσιοι απόγονοι και συνεχιστές των Ελλήνων, εάν είχαμε αποβάλει τα μειονεκτήματα μας και, αντί να πιθηκίζουμε, είχαμε αντιγράψει τους κανόνες με τους οποίους έχουν οργανωθεί τα δυτικά κράτη.