Εξήντα χρόνια

Είπε μονολογώντας ο παππούς, καθισμένος στην πολυθρόνα του μπροστά στην τηλεόραση και άκουγε για νέες μειώσεις στις συντάξεις.
-Όταν ήμουν μαθητής ακόμα, κάθε τόσο άκουγα την δασκάλα μου να λέει:
«Να προσέχεται τα κόμματα! Ένα λάθος κόμμα, μπορεί να σου χαλάσει τελείως την σύνταξη!»
Έπρεπε να περάσουν εξήντα χρόνια για να καταλάβω τι εννοούσε.

Πελοπίδας και αρετή!

20. Κι όταν οι Λακεδαιμόνιοι σύναψαν ειρήνη με όλους τους Έλληνες και κήρυξαν τον πόλεμο μόνο εναντίον των Θηβαίων, και εισέβαλε ο βασιλιάς Κλεόμβροτος με δέκα χιλιάδες οπλίτες και χίλιους ιππείς, κι ο κίνδυνος για τους Θηβαίους δεν αφορούσε σε θέματα, όπως στο παρελθόν, αλλά υπήρχε αντίθετα απειλή και απαίτηση διάλυσης της πόλις και φόβος τέτοιος που ποτέ μέχρι τότε δεν συνείχε τη Βοιωτία, αναχωρώντας από το σπίτι του ο Πελοπίδας, στη γυναίκα του που τον ξεπροβόδιζε με δάκρυα στα μάτια και τον παρακαλούσε να σώσε τη ζωή του είπε: «Αυτά γυναίκα, πρέπει να τα συμβουλεύσεις στου απλούς πολίτες, ενώ στους άρχοντες πως θα σώσουν τους άλλους».

ΠΟΥΤΑΡΧΟΣ

Βίοι Παράλληλοι

ΠΕΛΟΠΙΔΑΣ-ΜΑΡΚΕΛΛΟΣ

Αγορά νέου κρεβατιού..

Πάει μια κοπέλα σ’ ένα κατάστημα ν’ αγοράσει καινούργιο κρεβάτι γι’ αυτή και τον άντρα της. Παραπονιέται όμως στον καταστηματάρχη ότι το κρεβάτι είναι χαμηλό και ο καταστηματάρχης της λέει.
-Τι είναι αυτά που λέτε κυρία μου, μια χαρά είναι το κρεβάτι, τι χαμηλό μου λέτε;
Αυτή γδύνετε, ξαπλώνει στο κρεβάτι και του λέει έλα. Βγάζει αυτός τα ρούχα του, πέφτει πάνω της και αρχίζει να την πριονίζει, φωνάζει αυτή.
-Ο άντρας μου! Ο καταστηματάρχης πηδάει κάτω τρομοκρατημένος, και όπως πάει να μπει κάτω από το κρεβάτι χτυπάει το κεφάλι του.
-Είδες που σου λέω πως είναι χαμηλό! του φωνάζει η κυρία.

Φωνή εξ’ ουρανού…

Φτάνει ένας Πόντιος στην προκυμαία, απλώνει την ομπρελίτσα του, την καρέκλα του και ετοιμάζετε να ρίξει το καλάμι του ψαρέματος, όταν ακούει μια φωνή εξ’ ουρανού.
-Δεν υπάρχουν ψάρια εδώ!
Τρομαγμένος τα μαζεύει και τραβά λίγο παραπέρα, μόλις ετοιμάζετε να ρίξει την πετονιά, ακούει πάλι την τρομερή φωνή από τα ύψη.
-Δεν υπάρχουν ψάρια εδώ!
Αυτή την φορά, μαζεύει τα συμπράγκαλα γεμάτος πανικό και αρχίζει να φεύγει, πέφτει πάνω σ’ έναν τύπο που του λέει.
-Τι έπαθες ρε φίλε και είσαι τόσο τρομοκρατημένος;
-Φίλε μου είμαι ψαράς, και ο Θεός μου μιλάει, δυο φορές μου είπε, δεν υπάρχουν ψάρια εδώ!
-Ποιος Θεός ρε φίλε, εγώ το είπα από τα μεγάφωνα, είμαι ο φύλακας του κολυμβητηρίου!!

H αγάπη δεν υπακούει

Ο Κρισναμούρτι ήταν ένας από τους πιο βαθιά προκλητικούς ομιλητές και συγγραφείς του 20ού αιώνα. Και δίκαια, αφού, αντιδρώντας σε καθιερωμένες αξίες και πρότυπα, έλεγε πως οι αυθεντίες «είναι αιτία αταξίας» και πως οι άνθρωποι ακολουθούν τους αποκαλούμενους δασκάλους, φιλοσόφους ή σωτήρες «από φόβο κι όχι από αγάπη», γιατί «η αγάπη δεν υπακούει», δεν είναι ζήτημα καθήκοντος ή ευθύνης.

Η πεθερά και οι γαμπροί

Μια πεθερά είχε τρεις γαμπρούς, ο ένας την αγαπούσε πολύ, ο δεύτερος ελάχιστα και ο τρίτος καθόλου. Για να τους δοκιμάσει η πλούσια πεθερά, παίρνει τον πρώτο και πάνε στην θάλασσα, έκανε σε κάποια στιγμή πως πνίγεται και αυτός την έπιασε και την έβγαλε από την θάλασσα. Την επόμενη μέρα, βρίσκει μια Mercedes έξω από το σπίτι του με ένα σημείωμα να γράφει.
-Σ’ ευχαριστώ που με έσωσες, η πεθερά σου.
Την επόμενη φορά πηγαίνει με τον δεύτερο γαμπρό, το ίδιο σκηνικό, την σώζει κι αυτός, την άλλη μέρα το ίδιο αυτοκίνητο με το ίδιο σημείωμα.
Μετά παίρνει τον τρίτο γαμπρό, αλλά αυτός την άφησε να πνιγεί, την επόμενη της κηδείας βρίσκει τρεις Mercedes με ένα σημείωμα.
-Σ’ ευχαριστώ που με έσωσες, ο πεθερός σου.

Μωρέ μύτη ο άτιμος…

Πηγαίνει ένας πελάτης στο εστιατόριο, με το που έρχεται το γκαρσόνι στο τραπέζι του, του παίρνει την γραβάτα και λέει.
-Άντε να δούμε τι έχουμε σήμερα, μυρίζει την γραβάτα και παραγγέλνει.
-Φέρε μου κοκκινιστό με πατάτες.
Την επόμενη φορά, μυρίζει πάλι την γραβάτα και παραγγέλνει μουσακά, η σκηνή επαναλαμβάνετε για μερικές μέρες ακόμη. Το γκαρσόνι τα έχει πάρει στο κρανίο, και μιλάει στην γυναίκα του για τον περίεργο πελάτη. Αυτή παίρνει την γραβάτα του άντρα της και την περνά από το παστέλι της, την φοράει και πάει στο εστιατόριο, έρχεται ο μυστήριος πιάνει και μυρίζει την γραβάτα, την μυρίζει ξανά και του λέει.
-Καλά τόσο καιρό γιατί δεν μου λες, ότι είσαι ο άντρας της Μαρίας!