Τάο Τσιεν

Έκτισα τη καλύβα μου κοντά στο σπίτι των ανθρώπων
αρκετά όμως μακριά από τον θόρυβο των αλόγων και των αμαξιών
θέλετε να ξέρετε πως μπορεί να γίνει αυτό;
Μια καρδιά απόμακρη κτίζει τη σιωπή ολόγυρά της.
Δρέπω χρυσάνθεμα στον φράχτη τον ανατολικό
ύστερα κοιτάζω πολλή ώρα τους μακρινούς λόφους.
Ο αέρας των βουνών είναι δροσερός το σούρουπο,
τα πουλιά ξαναγυρνούν ζευγαρωμένα στις φωλιές τους
ένα βαθύ νόημα βρίσκεται σ’ όλα αυτά,
αν θέλαμε όμως να το εκφράσουμε-μας λείπουν οι λέξεις.

Αυτός ο μεγαλύτερος ίσως ποιητής της Κίνας(392-427), δημόσιος λειτουργός που αποσύρθηκε πολύ νωρίς, ο Τάο Τσιεν εκφράζει την κούραση του αιώνα από τις κοσμικές ματαιοδοξίες. Φίλος της γης και ερωτευμένος με τη Φύση, αντιπροσωπεύει τον τατοιστικό τύπο του ουμανιστή που ξαναγυρίζει στους αγρούς. Συνεπαρμένος με την απλότητα και εραστής του κρασιού, μαρτυρεί την αιώνια κινεζική ευθυκρισία. Οι έγνοιες του, οι παρηγοριές του και τα όνειρά του είναι βέβαια ακόμη έγνοιες κι όνειρα του περασμένου αιώνα, αλλά το ύφος του είναι περισσότερο γυμνό, εχθρός των στολιδιών, προτιμά τους συνηθισμένους όρους που τον φέρνουν πιο κοντά στον χωρικό. Κάθε Κινέζος γνωρίζει το έργο του και κάθε καλλιτέχνης τον αναφέρει θυμίζοντας το πάθος του για τα χρυσάνθεμα.

Γενναιότητα ή δικαιοσύνη;

Ο Αγησίλαος ήταν ένας από τους σημαντικότερους βασιλιάδες της Σπάρτης. Προικισμένος με υψηλή νοημοσύνη, γενναίος, δίκαιος και αδιάφορος σε κάθε είδους πολυτέλεια. Κάποτε τον ρώτησαν ποια αρετή πιστεύει ότι είναι ανώτερη, η γενναιότητα ή η δικαιοσύνη και απάντησε ως εξής.»Θεωρώ την δικαιοσύνη ανώτερη, διότι αν όλοι οι άνθρωποι γίνονταν δίκαιοι, η γενναιότητα δεν θα είχε λόγο ύπαρξης.»

Δωρητές οργάνων

Συζητάει ένας Γερμανός με έναν Έλληνα, λέει ο Γερμανός.
-Εμείς οι Γερμανοί, είμαστε όλοι δωρητές οργάνων, μετά τον θάνατό μας τα χαρίζουμε.
-Σιγά το πράγμα, του απαντάει ο Έλληνας, εμείς τα χαρίζουμε εν ζωή!
-Δεν το πιστεύω, του απαντάει ο Γερμανός, (εκείνη την ώρα περνούσε ο φίλος του ο Μήτσος)
-Μήτσο δώσε μου 10 χιλιάδες ευρώ, του λέει.
-Πάρε τ’ αρ..δια μου, του απαντάει ο Μήτσος.

Ο ψυχοπαθής οδοντίατρος

Μητέρα στην Φλώρινα, πήγε το κοριτσάκι της στον οδοντίατρο για τον καθιερωμένο έλεγχο. Αυτός πρόσταξε την μητέρα να βγει έξω γιατί, πάγια ταχτική του είναι να μην εξετάζει ασθενή μπροστά σε άλλον. Η μητέρα βγήκε έξω και όταν μετά από λίγο άνοιξε την πόρτα του ιατρείου, αντίκρισε με τρόμο το κοριτσάκι της να κλαίει με το στόμα γεμάτο αίματα, ενώ της έλειπαν όλα τα μπροστινά δόντια.
-Κάλεσε την αστυνομία, η οποία συνέλαβε τον ψυχοπαθή οδοντίατρο, όπως αποδείχτηκε από την ανάκριση, είχε κάνει το ίδιο και σε άλλα παιδάκια, τελικά σε αυτή την χώρα δεν ξέρεις από που να φυλαχτείς, έλεος πια.

Η δασκάλα με το τριαντάφυλλο

Κάποια μέρα η δασκάλα του Μπόμπου μπήκε στην τάξη με ένα τριαντάφυλλο στο ντεκολτέ της. Τίποτε το παράξενο μέχρι εδώ, αλλά της ήλθε η ιδέα να ρωτήσει τα παιδιά.
-Μήπως ξέρετε με τι τρέφεται το τριαντάφυλλο;
-Με νερό, με νερό, φώναξαν μερικά παιδάκια.
-Όχι κάνει η δασκάλα, με κάτι άλλο τρέφετε. Μήπως ξέρεις εσύ Μπόμπο;
-Μάλιστα κυρία.
-Πες μου λοιπόν…
-Α, εκεί που το έχετε εσείς κυρία, τρέφετε με γάλα όπως τα μωρά.
Η δασκάλα κατάλαβε τι ήθελε να πει, επειδή γνώριζε τι διάολος ήταν και λέει:
-Όχι Μπόμπο, νόμιζα ότι το ήξερες, τρέφετε με κοπριά.
-Α κυρία, δεν γνώριζα ότι το κοτσάνι του φτάνει μέχρι τον κ..ο σας…

«Kαλέ μου άνθρωπε, εγώ είμαι ο Τσόρτσιλ.»

Στη θαλαμηγό του Ωνάση ο σερ Ουίστον ξαναρχίζει:
«Θα σου πω για τότε που πήγα στη Βουλή των Κοινοτήτων για να εκφωνήσω εκείνο τον περίφημο λόγο μου «αίμα, ιδρώτα και δάκρυα». Καλώ ένα ταξί κι ο ταξιτζής μου λέει:λυπάμαι, κύριε, βιάζομαι, δεν μπορώ να σας πάρω. Ρωτάω γιατί, μα το Δία. Μου απαντάει: «Θέλω ν’ ακούσω τον Ουίνστον Τσόρτσιλ στο ράδιο, θα βγάλει ένα σημαντικό λόγο». Κι εγώ του λέω: «Καλέ μου άνθρωπε, εγώ είμαι ο Τσόρτσιλ». Δεν έλεγε να με πιστέψει. Αλήθεια!»
-Ο Ωνάσης βάζει τα γέλια: «Σερ Ουίνστον, αν ποτέ αποφασίσετε να παρατήστε την πολιτική, θα σας βρω δουλειά ως κωμικό!» Στο κάτω κάτω, καλύτερα να διασκεδάζει κανείς.

Και γιατί θέλεις αύξηση;

Η Ρωσίδα υπηρέτρια ζητάει αύξηση από την κυρία, και αυτή γίνεται πυρ και μανία.
-Για ποιο λόγο θέλεις αύξηση;
-Γιατί σιδερώνω καλύτερα από εσάς κυρία.
-Ποιος σου το είπε αυτό;
-Ο κύριος.
-Και είναι λόγος αυτός να ζητάς αύξηση;
-Μαγειρεύω και καλύτερα από εσάς κυρία.
-Αυτό που το ξέρεις;
-Μου το είπε ο κύριος.
-Ωραία αλλά και πάλι είναι λόγος αυτός για να πάρεις αύξηση;
-Είμαι και καλύτερη στο κρεβάτι από εσάς κυρία!
Η οικοδέσποινα γίνεται τρελή από το θυμό και ουρλιάζει.
-Αυτό πάλι ποιος σου το είπε ο άντρας μου;
-Όχι κυρία ο κηπουρός, για αυτό σας ζητάω αύξηση, καταλάβατε;