Τα διαστημικά όπλα του Σώρρα!

Οποιοι με παρακολουθείτε θα θυμάστε για τον παλαβιάρη δαίμονα που έχω μέσα μου το Γεράσιμο. Εχθές το βράδυ με πήρε μαζί του και με το αστρικό μου σώμα διασχίσαμε το απέραντο διάστημα, αφού διασχίσαμε πολλούς αστερισμούς, σταματήσαμε στον πλανήτη ενός γαλαξία πολύ μακρινού. Επικρατούσαν οι ίδιες συνθήκες με αυτές του πλανήτη μας.
Μόλις προσεδαφιστήκαμε μου λέει ο Γεράσιμος, «κοίταξε αυτή την παρέα, σου θυμίζει τίποτε;» Κοίταξα προς το μέρος που μου έδειχνε και έμεινα κατάπληκτος, μίλησα στον Γεράσιμο ως εξής. «Αυτός εκεί με το γιγάντιο ανάστημα, που αστράφτει μέσα στην χάλκινη πανοπλία του, πρέπει να είναι ο θεός του πολέμου απ’ το δωδεκάθεο.» Ο Γεράσιμος μου έγνεψε καταφατικά, «τους άλλους τους γνωρίζεις;» «Πολύ εύκολα μάλιστα, αυτός που λάμπει σαν ήλιος το πρόσωπό του πρέπει να είναι ο Φοίβος, γιατί κρατάει και λύρα, δίπλα του αυτός ο γιγάντιος με την λεοντή και το ρόπαλο, σίγουρα είναι ο Ηρακλής. «Χτύπησες κέντρο δικέ μου, πρόσεξε τώρα τι θα δουν τα μάτια σου!» Από το τεράστιο στόμα μιας σπηλιάς, βγήκε κάποιος και μαζί του κάτι μεγάλα σιδερένια πουλιά.
-Γύρισα και κοίταξα τον Γεράσιμο με απορία λέγοντας, «αυτά τα πουλιά μου θυμίζουν τις όρνιθες που σκότωσε ο Ηρακλής στη λίμνη», παρατήρησα. «Τι είσαι εσύ, μέσα έπεσες, μην απορείς που τις βλέπεις, τις έφερε εδώ ο Ερμής, τίποτε δεν χάνετε για πάντα, ας είναι ευλογημένο το όνομα του Δία, αυτός δίνει τη ζωή, αυτός την ξαναπαίρνει, έχε το νου σου να δεις τι θα γίνει τώρα» Είχα το νου μου και θόλωσε με αυτά που είδα, να μην σας κουράσω άλλο, θα συνεχίσω την διήγηση λίαν προσεχώς, καλό βράδυ σε όσους κάνατε τον κόπο να μα διαβάσετε.

Το ελληνικό δαιμόνιο

Το ανέκδοτο είναι πραγματικό γεγονός και συνέβη στο Μανχάταν της Νέας Υόρκης στην Αμερική. Ενας Ελληνας εφοπλιστής μπαίνει σε μια τράπεζα, πλησιάζει τον υπάλληλο και του λέει. «Εχω ανάγκη από ένα ταχύρυθμο δάνειο 10.000 δολαρίων, βάζω για εγγύηση το αμάξι μου, είναι έξω στη γωνία παρκαρισμένο» Ο υπάλληλος συμβουλεύετε τον διευθυντή, τα χαρτιά ήταν όλα εντάξει, του δίνουν το δάνειο, ένας υπάλληλος παρκάρει το αμάξι στο υπόγειο γκαράζ της τράπεζας, ενώ αυτοί γελάνε με την αφέλεια του Ελληνα, που άφησε ένα αμάξι αξίας 200.000 δολαρίων για να πάρει ένα τόσο μικρό δάνειο.
Μετά από ένα μήνα ο εφοπλιστής επιστρέφει, πληρώνει το δάνειο συν 33 δολάρια τόκο, για να παραλάβει το αμάξι του. Ο διευθυντής γεμάτος περιέργεια τον ρωτάει, «με συγχωρείτε για την αδιακρισία, αλλά απ’ ότι διαπιστώνω είστε εκατομμυριούχος, γιατί πήρατε ένα τόσο μικρό δάνειο;. Ο Ελληνας τον κοιτάζει κατάματα και με αυτό που του λέει τον αφήνει άγαλμα. «Μου λέτε εσείς που θα έβρισκα στο Μανχάταν, τόσο φτηνό και ασφαλές πάρκινγκ;»

Εγώ είμαι το μωρό εσύ ποιος είσαι;

Ενας παντρεμένος καλεί στο σπίτι του ένα φίλο του, να τον φιλοξενήσει για μια μέρα. Τα μεσάνυχτα του λέει, έχεις δυο επιλογές ή θα κοιμηθείς στο κρεβάτι με το μωρό ή μόνος σου στον καναπέ. Αυτός προτίμησε τον καναπέ, γιατί σου λέει μήπως πλακώσω το μωρό κατά λάθος. Κάποια στιγμή σηκώθηκε για κατούρημα, ανοίγει την πόρτα του μπάνιου και βλέπει μια γυναίκα πανέμορφη και ολόγυμνη. «Ποια είσαι εσύ» την ρωτάει ενώ τα μάτια του είχαν τρελαθεί από τις καμπύλες της νεαρής. «Εγώ είμαι το μωρό, εσύ ποιος είσαι;» ο τύπος της απαντάει, «αν εσύ είσαι το μωρό, τότε εγώ είμαι ο μαλάκας!»

Μα τι κάνεις εκεί;

Δυο κατασκηνωτές περπατούν στην εξοχή, όταν ξαφνικά παρουσιάζετε μπροστά τους μια αρκούδα, αυτή αρχίζει να τους πλησιάζει. Ο ένας πετάει κάτω το σάκο του και αρχίζει να φοράει τα αθλητικά του παπούτσια. «Μα τι κάνεις εκεί, αυτά δεν θα σε βοηθήσουν να ξεπεράσεις την αρκούδα,» του λέει ο άλλος και αυτός του αποκρίνεται, «το ξέρω, αλλά μου αρκεί να ξεπεράσω εσένα!»

Αυτό σημαίνει δημόσιος υπάλληλος!

Κάποιος είχε έναν γάιδαρο επιβήτορα, του πήγαιναν τις γαιδούρες και έπαιρνε 150 ευρώ το πήδημα, τακτοποιούσε πολλές κάθε μέρα. Το ποσό φαίνονταν υπερβολικό στους συντοπίτες του, οι οποίοι πήγαν στο δήμαρχο και παραπονέθηκαν, αυτός πήγε στο αφεντικό του γαιδάρου και του ζήτησε ν’ αγοράσει το ζωντανό, συμφώνησαν στο ποσό των 150 χιλιάδων ευρώ.
Ο δήμαρχος εγκατέστησε τον γάιδαρο σε ένα κτήριο με όλα τα κομφόρ, έλα όμως που ο γάιδαρος, ενώ πριν τακτοποιούσε 10 την ημέρα, τώρα με δυσκολία το έκανε μια φορά. Ο δήμαρχος εκνευρισμένος πήγε στον άνθρωπο που του είχε πουλήσει τον γάιδαρο και του λέει, «ρε απατεώνα άλλο γάιδαρο μου έδωσες, αυτός είναι άχρηστος!» Αυτός του απάντησε, «δήμαρχε ο ίδιος γάιδαρος είναι. μόνο που εγώ για να τον ταίζω, έπρεπε πρώτα να δουλεύει!» Τα ίδια κάνουν και οι περισσότεροι δημόσιοι υπάλληλοι, ενώ φιλούν κατουρημένες ποδιές να πιάσουν μια θέση στο δημόσιο, αντί για δημόσιοι υπηρέτες, γίνονται δυνάστες και ταλαιπωρούν αυτούς που τους πληρώνουν.

Ο γιατρός και το πιστόλι

Πηγαίνει ένας τύπος στο γιατρό και του λέει, γιατρέ έχω ένα πρόβλημα με το σεξ, τελειώνω πολύ γρήγορα. Ο γιατρός τον συμβουλεύει να έχει μαζί του ένα πιστόλι και όταν κοντεύει να τελειώσει να ρίχνει έναν πυροβολισμό. Την άλλη μέρα πηγαίνει στον γιατρό και του λέει ότι η συμβουλή του ήταν σκέτη καταστροφή, γιατί τον ρωτάει αυτός.
«πήγαμε στο κρεβάτι με την σύντροφό μου και αρχίσαμε να κάνουμε το 69, ενώ κόντευα να τελειώσω, ρίχνω μια πιστολιά και έγινε ο κακός χαμός. Αυτή τα έκανε πάνω της, μου έκοψε και τον π..τσο με μια δαγκωνιά, ανοίγει και η ντουλάπα και βγήκε ένας με τα χέρια ψηλά!»

Εγώ και ο Γεράσιμος

Οι αρχαίοι Σπαρτιάτες πίστευαν, ότι ότι ο κάθε άνθρωπος από την στιγμή που γεννιέται έχει μέσα του ένα δαίμονα. Σε περίπτωση που αυτός ο δαίμονας είναι καλός ο άνθρωπος γίνετε ευδαίμων, δηλαδή ευτυχισμένος, στην αντίθετη περίπτωση, γίνετε κακοδαίμων δηλαδή κλάψε Χαράλαμπε. Νομίζω ότι έχω και εγώ ένα δαίμονα μέσα μου και επειδή είναι θεότρελος είμαι και εγώ σαν τα μούτρα του. Πολλές φορές τον ακούω να μου μιλάει, και μπορώ να πω ότι είμαι έρμαιο των διαθέσεών του.
Παραδείγματος χάρη, την μεγάλη εβδομάδα θέλω να κάνω νηστεία, μόλις αρχίζω να τρώω πατάτες νερόβραστες και φασολάκια χωρίς λάδι, μου βάζει τις φωνές ο Γεράσιμος. «Μόνο το τομάρι σου σκέφτεσαι, είμαι και εγώ εδώ, σε υπηρετώ και θα με αφήσεις νηστικό και διψασμένο, φάε μπριζόλες, κατέβασε και δυο κιλά κρασί, αυτά που τρως με αηδιάζουν, έτσι μου έρχεται να πεταχτώ έξω!» Η σκέψη ότι μπορεί να μου φύγει ο Γεράσιμος με αναστατώνει, γιατί μπορεί να είναι καλοφαγάς, μπεκρούλιακας και ολίγο λάγνος, πράξεις τις οποίες δεν θεωρώ κολάσιμες, αλλά με έχει οδηγήσει σε πρωτόγνωρα μονοπάτια και έχω δει πράγματα θαυμαστά. Γι αυτό σας τον γνώρισα σήμερα, επειδή σύντομα θα σας αποκαλύψω θαυμαστά πράγματα που είδα χάρη σε αυτόν.